กินหรูอยู่สบาย

“มนุษย์สังคมวัตถุนิยม” ดูให้ออก ใครจริง ใครปลอม

ทุกวันนี้เป็นสังคมวัตถุนิยม การแข่งขันสูง ทำให้เกิดพฤติกรรมที่เรียกว่า “ กินหรูอยู่สบาย หรือ ขี้อวด” ขึ้นมา ยิ่งกับคนที่ยกระดับตัวเองขึ้นมาจนเป็นที่สนใจ เพื่อให้ได้รับการยอมรับ ทำให้คนอื่นมองว่าเป็นคนเก่ง สวย และรวยมาก อะไรปรจะมาณนั้น

“ กินหรูอยู่สบาย หรือ ขี้อวด”

การใช้คำว่า “กินหรูอยู่สบาย” เป็นดัชนีชี้วัดความสำเร็จ ทำให้บางคนอดที่จะ present ตัวเองที่เปลี่ยนไปไม่ได้ เพราะรู้สึกว่าอยู่เหนือกว่าคนอื่น คิดว่าใคร ๆ ต้องอิจฉา แต่หารู้ไม่ว่าทำให้คนอื่นหมั่นไส้ รำคาญ และรู้สึกสงสารมากกว่านั้นเอง เรามีวิธีการจับโป๊ะคนเหล่านี้ก็ไม่ยาก เพราะส่วนใหญ่ก็จะมีวิธีการไม่ต่างกันมากนัก แถมยังดูออกด้วยว่า ของแท้หรือแค่ขิงชาวบ้านเค้า

-แคปชั่นกับภาพประกอบ

ชอบโพสต์รูปภาพลงโซเชียลด้วยแคปชั่นเป็นคำคมต่าง ๆ อย่างกับตัวเองประสบความสำเร็จ หรือชวนคุยเรื่องสัพเพเหระ ดินฟ้าอากาศ ซึ่งฉากมันช่างหรูหราเหลือเกิน จริง ๆ ไม่ได้จะกล่าวหาว่าคนที่ทำแบบนี้จะเป็นคนขี้อวดทุกคนหรอก แต่เธอเล่นใช้อุปกรณ์ประกอบฉากมูลค่าสูงไปซะทุกรูป แถมใช้ไม่ซ้ำกันเลยเนี่ยแหละที่ทำให้รู้ว่าจงใจ อยากจะเข้าไปกระซิบเบา ๆ ว่า ปลอมมาก

-ชอบรูปกับของแพงๆ เพียงเศษเสี้ยว

อวดตัวเองมีไม่พอ อวดว่ามีเพื่อนรวยอีก จริง ๆ คือแอบถ่ายจากคนนั่งข้าง ๆ มา ก็เลยเห็นแค่ชื่อแบรนด์ให้พอมองออกว่าเป็นของแพง หรือบางคนก็ได้ของก๊อปเกรดพรีเมี่ยมมา ซึ่งคนทั่วไปก็ดูไม่ออกหรอกว่าของแท้หรือของเทียม แค่เห็นยี่ห้อก็ร้องโอ้วว… แต่เชื่อสิว่าต้องมีคนตาดีที่ดูรู้ว่าเนี่ยของปลอมชัด ๆ ก็เลยต้องถ่ายให้เห็นแค่บางส่วน เพื่อไม่ให้มีหลักฐานไปประกอบการพิจารณามากเกินไป

-จะโฟกัสสิ่งนี้ แต่ต้องมีพื้นหลัง

เทคนิคการถ่ายรูปแบบลักษณะพิเศษคือ ถ่ายรูปอย่างหนึ่ง แต่ต้องเห็นพื้นหลังเป็นอะไรซักอย่างที่ดูดีมีมูลค่า อาจรีวิวเครื่องสำอาง แต่ดันถ่ายติดกระเป๋าแบรนด์หรูมาด้วย อาจจะเห็นเป็นแค่เงาราง ๆ หรือชัดแจ๋วก็แล้วแต่เลเวล เพียงแค่ปรับให้องศาไปโฟกัสที่อีกสิ่งมากกว่า

-อัพโหลดทุกสิ่งอย่างลงโซเชียล

คนประเภทนี้แหละ ขยันอัพเดตชีวิตตัวเองด้วยรูปภาพเหลือเกิน กินข้าวก็อัปรูป ซื้อกาแฟก็วานเพื่อนถ่ายรูปให้ นั่งทำงานก็ยังจะมีภาพเผลอ ๆ (แต่สวย) มาลง ให้เงินพ่อแม่โลกก็ต้องรู้ แต่ละสเตตัสก็คือ มองบน เธอเป็นอะไรมากไหมเนี่ย? คนประเภทนี้จะอัปเดตทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตลงโซเชียลว่าชีวิตดี๊ดี เพอร์เฟกต์สุด ๆ เอาเข้าจริง เพื่อนกันในชีวิตจริงน่ะเขารู้หมดแหละว่าเธอรวยแต่เปลือก! ร่วมวงสนทนา ต้องคุยทับด้วยเรื่องตัวเอง

เวลาที่คนเขาพูดคุยเรื่องราวต่าง ๆ แชร์ประสบการณ์ แม้กระทั่งแค่นินทาชาวบ้าน แต่คุณเธอก็จะต้องวนเข้าเรื่องของตัวเอง เอาชีวิตที่แสนน่าอิจฉามาผสมโรงด้วยทุกครั้ง ฉันอย่างนู้น ฉันอย่างนี้ แล้วต้องพูดในทำนองทับถมคนอื่น เกทับแบบหักหน้า โชว์เหนือตลอด ทำให้คนอื่นดูด้อยไปถนัดตา เพลียจริง ๆ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *